Konijnen & knaagdieren - pagina 1 / pagina 2
Hoewel het voor veel knaagdieren van essentieel belang is om samen te leven met een (of meerdere) soortgenoten, wil ik benadrukken dat het geen dieren zijn die je zomaar bij elkaar kunt zetten. Wij vinden tenslotte ook niet ieder ander mens aardig. Ook bij dieren van eenzelfde soort vergt het deskundigheid om een goede combinatie bij elkaar te zetten. Fout gekozen combinaties hebben vaak ernstige gevolgen en kunnen een dodelijke afloop hebben. Laat je goed voorlichten door deskundigen op dit gebied. Deskundigheid ontbeekt overigens in veel dierenwinkels, maar is in overvloed aanwezig bij de diverse specifieke opvangcentra. Ik ben er voorstander van dat dierenwinkels zich beperken tot het verkopen van dierbenodigdheden en niet langer de dieren zelf verkopen.
Ik behandel met enige regelmaat konijnen & knaagdieren en dat kan heel erg goed helpen. Ook intuïtief communiceren met hen is heel erg goed mogelijk. Maar ik zeg met klem dat het belangrijk is om bij ziekte altijd eerst naar een (in knaagdieren gespecialiseerde) dierenarts te gaan. Kleine dieren gaan bij ziekte snel achteruit en hebben vaak veel moeite om op krachten te komen. Bij een goede behandeling zullen ze er zeker bovenop kunnen komen, maar het is belangrijk om snel met de behandeling te beginnen (dat geldt eigenlijk voor alle zieke dieren, hoe langer je wacht, hoe erger het wordt en hoe langer het duurt voordat de balans weer hersteld is).
De oorzaak van fysieke klachten bij konijnen & knaagdieren ligt met enige regelmaat bij verkeerde voeding. Een cavia bijvoorbeeld is net zoals de mens niet in staat om zelf vitamine C aan te maken. In een compleet caviavoeder zit daarom vitamine C, maar vaak is het niet genoeg en moet de 'eigenaar'* daarnaast nog extra vitamine C verstrekken. Voor een konijn is dit juist weer niet nodig en kan het zelfs schadelijk zijn. Veel knaagdieren hebben als basis ook droog hooi nodig om hun darmwerking op peil te houden. Een konijn moet 24 uur per dag zoveel hooi kunnen eten als het wil. Het komt helaas vaak voor dat dieren ongeschikt voedsel ktijgen. De allesetende hamster krijgt bijvoorbeeld soms konijnenvoer dat ongeschikt is, omdat een hamster ook dierlijk voedsel zoals insecten nodig heeft. Om die reden moet een hamster compleet hamstervoer krijgen. Algemene knaagdierkorrels die volgens de fabrikant voor iedere knaagdiersoort geschikt zouden zijn, zouden eigenlijk uit de handel genomen moeten worden, omdat dat simpelweg niet kan. Wat deze fabrikanten doen is erg kwalijk, omdat in dergelijke algemene voeders noodzakelijke voedingsstoffen ontbreken. Een belangrijk advies is dus: koop goed voedsel dat gerelateerd is aan de soort.
De konijnen van mijn zus Elise - Ina, Iris & Indigo, Sterre & de Kosmos en Luna & Noël - doen het heel erg goed op Supreme Science Selective Rabbit en vinden dat ook nog eens erg lekker. Meer info over voeding voor konijnen vind je hier.
Ook met versnaperingen is het oppassen geblazen. Zo kan vers groenvoer bij de chinchilla vaak tot zeer ernstige darmstoornissen leiden en mag de rat, die alles lijkt te lusten, absoluut geen zoete, vette, gekruide of zoute tussendoortjes hebben. Soms raken mensen in paniek als hun knaagdier de eigen poepjes opeet, dat wordt met een duur woord coprofagie genoemd. Er zijn heel veel dieren die ontlasting eten van zichzelf of van soortgenoten. Wanneer een hond dat doet, kan dit er op duiden dat in het voer wat het dier gewoonlijk krijgt bepaalde noodzakelijke stoffen ontbreken. Bij de meeste knaagdieren is het echter een heel normaal en nuttig verschijnsel. Zo zitten er bijvoorbeeld in sommige konijnenkeutels vitamine B en K en door de mest nogmaals te verteren kunnen konijnen deze vitamines tot zich nemen. Belangrijk om te weten is dat honden en paarden enkele dagen kunnen vasten, maar dat dit voor katten, konijnen & knaagdieren een zeer gevaarlijk verschijnsel is. Dieren met verstoppingen en dieren die niet willen eten dienen daarom zo snel mogelijk naar een (in knaagdieren gespecialiseerde) dierenarts gebracht te worden.
Naast goede voeding is genoeg vers drinkwater voor iedere diersoort een must! Dat klinkt vanzelfsprekend en dat zou het ook moeten zijn. Maar helaas gebeurt het dat onoplettende ouders verantwoordelijk zijn voor de dood van veel knaagdieren, omdat ze hun kinderen verantwoordelijkheden geven die ze niet kunnen dragen. Veel konijnen, hamsters en cavia's zijn in hun hokje gestorven aan uitdroging, omdat men vergat de drinkwaterfles te vullen. Verder ben ik een aantal dingen tegengekomen die problemen opleverden met drinkwater, dus die haal ik toch ook nog even aan. Konijnen & knaagdieren stellen aan de wijze waarop ze hun drinkwater krijgen verschillende eisen. Bij veel knaagdieren gebruikt men een pipetfles met een metalen nippel. In deze nippel zit een bolletje en als het dier daar met de tong tegenaan drukt, komt er water uit. Let altijd goed op de werking van de drinkwaterfles, hetgeen o.a. af te lezen valt aan het drinkgedrag en ook te controleren is. Het kan wel eens gebeuren dat de nippel vacuüm trekt en dan kan het dier dus niet drinken. Dergelijke drinkflessen moeten altijd volgens de gebruiksaanwijzing krachtig geschud worden en ze mogen natuurlijk niet kapot zijn. Kleine gaatjes in de plastic fles leiden er toe dat het principe van de fles niet meer werkt. Het water dient altijd vers te zijn, maar het is ook belangrijk dat de fles zelf schoon is. Het gebeurt wel eens dat de fles groen uitslaat. Dit heeft niets te maken met de fles, maar met een alg die zich nestelt in de waterige binnenkant. Met name de rode alg is zeer gevaarlijk voor knaagdieren. Een tip om dit te voorkomen is de flesjes vullen met een bodempje zand en dan wat water erbij te doen. Dit een aantal keer krachtig schudden en daarna goed en grondig afspoelen. De alg is er dan door het zand uit geschuurd. In plaats van zand kun je ook rijstkorrels gebruiken.
* Ik gebruik liever niet de term 'eigenaar', omdat die term in mijn optiek afbreuk doet aan het individu, aan de eigen persoonlijkheid van het dier. We kunnen een dier nooit werkelijk 'bezitten'. We kunnen wel met hen in harmonie samenleven en we kunnen genieten van elkaars gezelschap en een hoop van elkaar leren. Daarom gebruik ik meestal de term 'zijn/haar mens' of 'zijn/haar persoon'.
